Wyszukaj
Zmień rozmiar czcionki
Wersje kontrastowe
Mentoring to proces wspierania rozwoju człowieka, realizowany poprzez relację między mentorem a mentee, opartą na zaufaniu, wzajemnym szacunku i współpracy. Jego istotą jest dzielenie się wiedzą i doświadczeniem, inspirowanie do refleksji oraz wspieranie w rozpoznawaniu własnych możliwości, podejmowaniu decyzji i świadomym osiąganiu celów rozwojowych.
W tradycyjnym rozumieniu mentoring opiera się na relacji, w której osoba bardziej doświadczona wspiera rozwój osoby posiadającej mniejsze doświadczenie w określonym obszarze. Współczesne podejścia podkreślają jednak również partnerski i wzajemny charakter tej relacji. Mentor i mentee mogą uczyć się od siebie, dzielić doświadczeniami i wspólnie poszukiwać rozwiązań.
Mentoring nie polega na przekazywaniu gotowych odpowiedzi ani przejmowaniu odpowiedzialności za działania drugiej osoby. Jego celem jest tworzenie warunków sprzyjających samodzielnemu myśleniu, refleksji, rozwijaniu kompetencji i sprawczości.
Mentoring akademicki jest formą mentoringu realizowaną w środowisku szkolnictwa wyższego, ukierunkowaną na wspieranie rozwoju osobistego, naukowego, dydaktycznego i zawodowego jego uczestników. Uwzględnia specyfikę funkcjonowania uczelni, różnorodność ról akademickich oraz wyzwania związane z uczeniem się, prowadzeniem badań, kształceniem i rozwojem kariery.
Podstawą mentoringu akademickiego pozostaje relacja rozwojowa między mentorem a mentee. Jej przebieg i zakres zależą od indywidualnych potrzeb, doświadczeń oraz celów uczestników. Mentor może wspierać mentee w rozpoznawaniu możliwości rozwoju, pokonywaniu trudności, podejmowaniu decyzji i doskonaleniu kompetencji, wykorzystując przy tym własną wiedzę i doświadczenie.
Mentoring akademicki może być skierowany do różnych grup społeczności uczelni, w szczególności nauczycieli akademickich, doktorantów i studentów. Może również przyjmować różne formy organizacyjne, od relacji indywidualnych po mentoring grupowy, partnerski i sieciowy.
W odróżnieniu od tradycyjnego nauczania, doradztwa czy nadzoru mentoring akademicki koncentruje się na długofalowym rozwoju osoby, jej autonomii oraz zdolności do świadomego kierowania własnym rozwojem.
Program mentoringowy to celowo zaprojektowana i zorganizowana forma realizacji mentoringu, w której określa się cele, uczestników, zasady współpracy oraz sposób organizacji i oceny procesu mentoringowego.
Programy mentoringowe umożliwiają tworzenie warunków sprzyjających nawiązywaniu i rozwijaniu relacji między mentorami a mentees. Ich zadaniem jest nie tylko organizowanie współpracy, lecz również zapewnienie uczestnikom odpowiedniego przygotowania, wsparcia oraz możliwości oceny własnych doświadczeń i osiągniętych rezultatów.
W zależności od przyjętych celów programy mogą wspierać rozwój kompetencji dydaktycznych i naukowych, adaptację do środowiska akademickiego, rozwój zawodowy, wymianę doświadczeń oraz budowanie kultury współpracy i wzajemnego uczenia się.
Programy mentoringowe mogą być realizowane w kolejnych edycjach, różniących się grupami uczestników, zakresem tematycznym, harmonogramem i sposobem organizacji. Każda edycja stanowi jednocześnie okazję do pozyskiwania doświadczeń i doskonalenia przyjętych rozwiązań.
W Centrum Doskonałości Dydaktycznej Uniwersytetu Zielonogórskiego programy mentoringowe będą stanowiły jedną z form wspierania rozwoju kompetencji oraz upowszechniania kultury współpracy i wzajemnego uczenia się w środowisku akademickim.
